Arlieke: een tiener, een dromer, een elfje, een danseres, een wetenschapper. Maar ook een ex-prematuurtje.

Hier kan je het dagboek van Arlieke lezen, vanaf het begin tot nu.

Eindelijk thuis!

Vandaag zijn we dan uiteindelijk naar huis mogen komen, hoewel dat ons weer veel geduld en moed heeft gekost. Daar waar het voorzien was om in de voormiddag te kunnen vertrekken zijn we na heel wat uitstel en later zelfs licht onder druk zetten van de verpleegsters op de gang toch om 18 uur thuis geraakt. We zijn totaal uitgeput maar o zo blij eindelijk weer gewoon thuis te zijn met ons 3en ….. hoe gewoon toch zalig kan zijn papa

Lees »

Afwachten

Met Arlieke gaat alles goed, met mama en papa iets minder goed want de dagen en nachten in het ziekenhuis zijn lang en zwaar maar we willen absoluut bij onze meid blijven. Pas maandag ten vroegste weten we of arliekes arteriële katheder eruit mag en of haar infectie genezen is en zo ook eindelijk naar huis mag, we kunnen niet anders dan doorbijten en afwachten. papa

Lees »

Voorzichtig einde in zicht

Vanaf vorige nacht heeft Arlieke de intensieve afdeling mogen verlaten en heeft samen met papa een kamer in het kinderhospitaal mogen uitkiezen. De dokters achten het gedeelte darmoperatie als zeer goed te evolueren daar arlieke weer goed drinkt en haar pamper vlugger vult dat mama en papa kunnen vervangen. Maar toch moet ze nog minstens tot zondag blijven om haar anti-biotica kuur tegen haar infectie moet uitnemen. Goed teken is wel dat Arliekes infectiewaarden in het bloed weer normaal zijn en dat ze geen koorts meer maakt. Doordat mama en papa afwisselend in de kamer van Arlieke verblijven is ze

Lees »

De processie van echternach

Wij voelen ons (alweer ) een beetje als in de processie van echternach. Donderdag mocht Arlieke van onder de klok en even later gingen er ook aan buisje in de neus voor de maagaspiratie en een infuus in haar voetje eruit. Na een paar hongerige uren is ons Arlieke dan toch mogen beginnen melk te drinken en dat ging vrij goed, we hebben ze dan ook weer mogen vastnemen en hebben er alledrie van genoten, we waren hoopvol, ze mocht waarschijnlijk maandag naar onze kamer. Maar in de nacht van zaterdag op zondag heeft ze koorts beginnen maken en was

Lees »

Langzaam herstel

Sinds maandag is Arlieke wakker en sinds gisteren is haar intubatie weg en ligt ze onder de (veel te grote) klok. Algemeen gezien doet ze het heel goed en ziet ze weinig af van toch wel zware operatie maar wat de dokters en vooral ons wat zorgen baart zijn haar toch nog zeer fragiele darmpjes. Zo heeft de chirug ons verteld dat hij piepkleine darmpjes aan super uitgezette andere stukken darmen heeft moeten koppellen en dat ze nogal de neiging hebben om te bewegen en te knopen dat willen we zeker niet. Gisteren heeft ze even overgegeven terwijl ze nog

Lees »

Bijna zover

Het is bijna zover, morgen donderdag moet Arlieke weer binnen in het ziekenhuis voor het definitief verwijderen van haar stoma, we hopen dat alles goed gaat verlopen en dat we binnenkort gewoon een normaal leven en normaal gezinnetje kunnen hebben met ons 3en. Vorige week heeft Arlieke een laatste test ondergaan waarbij de doorstroming door de nu niet gebruikte darm is getest en die was prima, de operatie mag dus doorgaan en gisteren heeft Arlieke en mama een nachtje in de slaapkliniek doorgebracht. Arlieke moet nog een paar maanden aan de monitor liggen als ze slaapt maar enkel al voorzorg,

Lees »

Beste wensen

Graag willen wij iedereen die aan ons gedacht heeft de voorbije maanden oprecht bedanken voor hun steun en medeleven. Wij wensen iedereen het beste voor 2009 en hopen dat, net als onze droom, uw wensen mogen uitkomen in dit nieuwe jaar! Thierry, joke en Arlieke

Lees »

Haar tweede diploma

Het is nu zeker, Arlieke heeft haar tweede diploma verdiend want ze woog deze morgen 2170gr, ze eet nu vlotjes (sommigen maken al een graptje over het verband met papa’s eetlust) en begint het nu echt wel gewoon te worden in haar thuisje. Arlieke kan het heel goed vinden in haar maxi-cosi, draagmand en wippertje, nu nog oefenen op haar bedje boven tijdens de nacht maar dat begint ook stilletjes aan te gaan. Vandaag zijn we ook even naar de winkel geweest met Arlieke in haar draagdoek onder de jas van papa en hoewel sommigen vonden dat papa nu echt

Lees »

Dag 104: papa en mama knoeien

Vandaag hebben papa en mama serieus staan knoeien met het plaatsen van een nieuw stomazakje voor Arlieke, na bijna een uur tegelijk arlieke wassen, kalmeren, melk geven, het oud zakje weghalen en 3 nieuwe te plaatsen zijn we bezweet, uitgeput maar volledig voldaan weer in de stoel gezakt met een roosje van een baby, we worden echte profs! We kregen ook het goede nieuws dat de eerste test voor de aanwezigheid van het voorheen vermelde virus negatief was. Dat wil zeggen dat als de 2 volgende zelfde tests morgen en overmorgen ook negatief zijn het beestje van Arlieke verdreven is

Lees »

Dag 48: langzaam herstel

Vandaag hebben we een andere Arlieke gezien dat we de voorbije weken hebben gekend. Ze was nog zo verdoofd tegen de pijn dat ze amper bewoog. We missen haar lieve pretoogjes en zwaaiende armpjes heel erg en hopen dat ze gauw weer de oude is. Vorige nacht en deze voormiddag was haar situatie nog niet echt stabiel maar deze namiddag was dat al beter. Wel merk je dat ze pijn heeft omdat elk (zeer voorzichtige) manipulatie aan haar een verhoogde hartslag en bloeddruk met zich meebrengt. Aan het einde van ons bezoek zag je duidelijk dat Arlieke al af en

Lees »

Dag 14: gelukkig met onze kleine meid

Hoewel we ons voorgenomen hebben om geen verjaardagen (van aantal dagen of weken oud) te vieren waren we vandaag aangenaam verrast te beseffen dat onze meid nu 2 weken oud is. Arlieke stelt het goed, heeft weer wat minder assistentie in de beademing nodig, is wat verdikt (640 gr), waarschijnlijk door het feit dat ze de moedermelk via de sonde goed verdraagt, en blijft stabiel. De verpleger (met veel ervaring) kon het niet laten ons te vertellen dat als Arlieke het zo goed blijft doen ze evenveel kansen heeft op een normale toekomst als alle andere kindjes. Blij om dat

Lees »

Dag 8 en 9: even wat moeilijker

Gisteren ging het wat moeilijker met Arlieke. We waren het al zo gewoon dat ze altijd heel stabiel was maar toen we gisteren bij haar kwamen voor de verzorging was er volle licht in haar kamertje en stonden er twee verpleegsters en één arts bij haar. De catheder waarmee bloed word afgenomen was losgeraakt en ze hadden veel last om deze terug te plaatsen. Wegens haar jonge leeftijd is zo’n ingreep heel traumatiserend en zou haar hartje even gestopt zijn. De verpleegster keek ongerust en kon weinig zeggen en pas na een dik uur konden we Arlieke weer wat stabiel

Lees »