Arlieke: een tiener, een dromer, een elfje, een danseres, een wetenschapper. Maar ook een ex-prematuurtje.

Hier kan je het dagboek van Arlieke lezen, vanaf het begin tot nu.

Dag 27: de oogarts

Vandaag is de oogarts bij Arlieke langsgeweest en hij heeft haar ogen goed gekeurd. Ze ontwikkelen heel goed, ze heeft wel een heel kleine bloeding gehad in haar oogje maar dat zal vanzelfs weer weg gaan. Vanaf vandaag zal Arlieke ook drie keer per dag zonder de CPAP moeten ademen. Ze gaat wel nog altijd een beetje zuurstof krijgen. Als ze bij mij ligt dan krijgt ze een zuurstofmaskertje naast haar liggen voor extra zuurstof en als ze in haar couveuse ligt krijgt ze een klok over haar waardoor ze in extra zuurstof ligt.

Lees »

Dag 26: neurologische testen

Arlieke heeft weer twee uur gekangeroed met mij. Vandaag ging het wel minder goed dan gisteren. Gisteren heeft ze die twee uur helemaal zelfstandig geademd, zonder CPAP en zonder extra zuurstof. Vandaag kon ze niet zonder zuurstof, van zodra we de zuurstof weg namen had ze binnen de twee minuten een alarmpje omdat ze te weinig zuurstof had. Gelukkig had ze wel de CPAP niet nodig. De dokters hebben vandaag ook neurologische testen gedaan. Ze hebben via haar voeten impulsen gegeven en nagekeken hoe snel haar hersenen hierop reageren. Daarna hebben ze met kleine lichtflitsen nagekeken hoe haar hersenen daarop

Lees »

Dag 24: 700 gram

Arlieke was vandaag weer heel flink. Ze heeft weer een badje gehad en is daarna nog eens gewogen en gemeten. Ze weegt nu 700 gram (dat is zowaar 40 gram meer dan gisteren) en ze is nu 31 cm. Daarna heeft ze nog een uurtje zonder extra zuurstof op mij gelegen. Dat was ook heel flink van ons sterk meisje. Ook heeft ze vandaag terug melk gekregen. Het was wel weer minder (2 ml) maar het is beter dat het maar beetje per beetje terug opgebouwd wordt dan dat het binnen een paar dagen weer de foute kant op gaat.

Lees »

Dag 23: eerste krisismoment

Arlieke heeft vrijdagavond haar eerste krisismoment gehad. Ze had heel veel last van haar darmpjes, haar buik stond echt dik en hard en je zag duidelijk dat ze echt pijn had aan haar buik. Daardoor lukte het haar niet om goed te ademen waardoor ze terug beademd moest worden. Even dachten de dokters dat ze haar gingen moeten opereren. Ze hebben verschillende foto’s van haar buikje genomen om te kijken of er een stuk darm slecht was en om te kijken of er geen lucht tussen de darmen en de buikwand waren, want dat ze betekenen dat er een perforatie

Lees »

Dag 21: donkere kijkers

Arlieke doet nu al vaak haar ogen open. Ze kan met haar ogen echt laten zien hoe ze zich voelt. Daarjuist toen we haar wakker maakten om bloed te prikken, keek ze echt met heel boze ogen naar mij, ze was niet echt blij dat we haar wakker maakten. Nadat ik haar na het bloedprikken troostte, keek ze echt heel lief en blij naar mij, ze was dus niet meer boos voor het wakker maken en het bloed prikken. Tijdens haar verzorging stonden haar ogen echt wagewijd open en volgde ze echt alles wat we deden met haar ogen. Het

Lees »

Dag 19: 4ml

Arlieke is weer een heel flinke meid geweest. Ze heeft vanmiddag weer een uurtje zonder CPAP geademd zonder problemen. Omdat ze dat nu al twee dagen achter elkaar zonder problemen doet, mag ze vanaf nu elke dag eens een uurtje zonder CPAP. Ook drinken doet ze heel goed, ze drinkt ondertussen al 4ml melk in een keer.

Lees »

Dag 18: helemaal in het nieuw

Vandaag hebben we Arlieke gewassen, de flinke meid heeft tijdens de wasbeurt haar CPAP niet nodig gehad. Ze heeft een nieuw mutsje gekregen (het vorige was een beetje vuil aan het worden) en een nieuw bedje gekregen (het vorige was een beetje kapot). Daardoor is ze weer fris en in het nieuw. Daarna heeft ze nog een uurtje in mijn armen gelegen, ook weer zonder CPAP. Dus ze heeft meer dan een uur zelf moeten ademen en heel die tijd heeft ze dat heel goed gedaan.

Lees »

Dag 17: zo wakker

Arlieke was vandaag heel wakker. Ze volgde ons voortdurend in alles wat we deden met haar ogen wagewijd open. We hebben haar ook nog eens gewogen en gemeten, maar alles is hetzelfde gebleven. Het zuurstofmaskertje (CPAP) heeft ze nog altijd maar ze krijgt geen extra zuurstof meer. De CPAP dient dus enkel nog om haar te helpen met ademen zodat ze niet te snel vermoeid geraakt. De dokter heeft laten weten dat Arlieke vanaf nu zelfs af en toe eens een uurtje zonder de CPAP gaat ademen. Arlieke krijgt ook een beetje meer moedermelk, ze krijgt nu 2,5ml melk.

Lees »

Dag 14: gelukkig met onze kleine meid

Hoewel we ons voorgenomen hebben om geen verjaardagen (van aantal dagen of weken oud) te vieren waren we vandaag aangenaam verrast te beseffen dat onze meid nu 2 weken oud is. Arlieke stelt het goed, heeft weer wat minder assistentie in de beademing nodig, is wat verdikt (640 gr), waarschijnlijk door het feit dat ze de moedermelk via de sonde goed verdraagt, en blijft stabiel. De verpleger (met veel ervaring) kon het niet laten ons te vertellen dat als Arlieke het zo goed blijft doen ze evenveel kansen heeft op een normale toekomst als alle andere kindjes. Blij om dat

Lees »

Dag 12: in mama’s armen

Vandaag heb ik voor het eerst Arlieke in mijn armen mogen vasthouden. Zowel ik als Arlieke vonden dit geweldig! Ze is ook nog eens gewogen en weegt nu 600 gram. De moedermelk verdraagt ze ook heel goed. Ze blijft een flinke en sterke meid!

Lees »

Dag 10: beginnen met de moedermelk

Vandaag was er alleen maar goed nieuws van Arlieke. Volgens de foto’s zijn haar longen nog een beetje beter opgeklaard, zijn er nog geen problemen aan haar hersenen en nog belangrijker, haar darmen beginnen ook beter te worden. Deze worden zelfs zo goed dat ze deze middag eens gaan proberen haar moedermelk te geven! Ze is ook nog eens gewogen en gemeten. Ze weegt 550 gram en is 31 cm groot.

Lees »

Dag 8 en 9: even wat moeilijker

Gisteren ging het wat moeilijker met Arlieke. We waren het al zo gewoon dat ze altijd heel stabiel was maar toen we gisteren bij haar kwamen voor de verzorging was er volle licht in haar kamertje en stonden er twee verpleegsters en één arts bij haar. De catheder waarmee bloed word afgenomen was losgeraakt en ze hadden veel last om deze terug te plaatsen. Wegens haar jonge leeftijd is zo’n ingreep heel traumatiserend en zou haar hartje even gestopt zijn. De verpleegster keek ongerust en kon weinig zeggen en pas na een dik uur konden we Arlieke weer wat stabiel

Lees »