Schaatsen

Dit was januari voor Arlieke

De eerste maand van het jaar is alweer gedaan. En in die maand heeft Arlieke vanalles gedaan.

Ze is twee maal gaan schaatsen. De eerste keer was samen met mij. We hebben een initiatieles schaatsen gevolgd en hier heeft Arlieke goed leren schaatsen: knieën lichtjes buigen, er moet een vuistje tussen je voeten kunnen en zorgen dat je steeds je handen kan zien. Dan maak je het minste kans op vallen. We deden voortdurend toertjes waarbij we vanalles moesten: bukken, springen, op een been staan, een schijfje tussen onze benen doorgeven, … Een dag later kon ze direct alles wat ze geleerd had uittesten met school. Want dan zijn ze met heel de school gaan schaatsen.

We hebben ook eens kapsalon gespeeld met de Barbies. Allemaal hun haartjes gewassen en gekamd, ze mooie kleedjes aan doen en ze waren klaar om naar een feestje te gaan. (Ik heb eerst eens opgezocht hoe je best de haren van een Barbie kan wassen en dat blijkt door gewoon conditioner in water te doen en dan het borsteltje steeds nat te houden. De knopen gingen er snel uit)

Op school gaat het lezen ook steeds beter maar het gaat wel nog een beetje traag en ze gokt ook veel, haar zinnen zijn juist en het past ook bij het verhaal dat ze aan het lezen is maar het zijn niet die woorden dat er staan. Het rekenen gaat dan weer heel goed, daar moet ze niet gokken wat ze moet schrijven en als ze daar fouten maakt is het eerder omdat ze te snel is, optellen in plaats van aftrekken en dat soort dingen. Maar deze maand heeft ze ons wel verbaasd met liegen op school, we waren heel boos op haar hiervoor. De eerste dag dat ze turnen had na de vakantie was ik inderdaad vergeten haar turnzak klaar te leggen, dus kon ze effectief haar turnkledij niet aandoen. Maar haar zwemzak bij de eerste zwemles was ik niet vergeten en Arlieke besloot om te doen alsof ik het wel vergeten was, ze verstopte haar zwemzak onder haar bank en moest daardoor niet mee zwemmen. Ze was wel verschoten hoe boos we hierop zouden worden (haar zwemgerief was niet nat dus we hadden het wel snel door, dus heeft ze het snel opgebiecht), ik denk niet dat ze dit nog zo snel zal herhalen.

Op een dag kwam Arlieke van school en vroeg ze of groene chocolade bestond. Mijn eerste gedacht was: neen dat bestaat niet. Maar dan bedacht ik dat met witte chocolade en groene kleurstof je groene chocolade zou kunnen maken. Dus hebben we witte chocolade gesmolten en gemengd met groene kleurstof, daarna hebben we dat in vormpjes gegoten. Hoe groene chocolade eruit ziet kan ik niet tonen (daarvoor was de chocolade te snel op) maar hoe je tong eruit ziet na het eten van groene chocolade … Groene chocolade bestaat dus maar nu had Arlieke andere zorgen, blijft haar tong nu voor altijd groen? Gaan de kindjes van de klas haar dan niet uitlachen met zo’n groene tong?

Arlieke vroeg al lang eens of ze bij een vriendinnetje mocht blijven slapen en nu heeft ze dat ook eens mogen doen (wij moesten weg en de babysit kon niet komen). Ze is ’s avonds braaf geweest, flink gaan slapen maar dan kwam het ontbijt. Eten blijft toch een moeilijke kwestie voor ons Arlieke. Ik had laten weten dat als ze een boterham met choco kreeg dat ze dat wel zou opeten, maar dat wou ze natuurlijk niet. Ze wou pannenkoeken eten en niets anders dus heeft ze enkel een chocomelk gedronken.

Januari was dus voor Arlieke: gaan schaatsen, een groene tong, een feestje met Barbie, gaan slapen bij een vriendinnetje, flink zijn op school en veel spelen en plezier hebben!